شمارهٔ ۲۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده با کسی که بینا است، صحبت می‌کند. او از احساس تنهایی‌اش شکایت می‌کند و می‌گوید که به خاطر عشق آن شخص دیوانه شده است. سپس از او می‌پرسد که درباره دیوانگی‌اش چه نظری دارد.