شمارهٔ ۲۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از لطف و مهربانیSomeone صحبت می‌کند که او را به آرامی نشاند ولی بعد از اینکه مست شد، او را از خود راند. هنگام رفتن، شاعر احساس خشم می‌کند اما در عین حال متوجه می‌شود که او دوباره خوانده است و این موضوع او را به فکر فرو می‌برد. در واقع، هنرمندانه به رفتار متناقض و پیچیدهٔ احساسات انسانی اشاره می‌کند.