شمارهٔ ۳۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از زیبایی و جذابیت محبوبش صحبت می‌کند. او زلف‌های محبوبش را می‌بیند که در حال تابی است و وقتی محبوب، او را در حال غرق شدن می‌بیند، صحبت می‌کند. محبوب می‌گوید که فردا به دیدن او خواهد آمد و شاعر در پاسخ می‌گوید که اگر امروز او را ببیند، خواب خواهد دید.