شمارهٔ ۳۲ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
امشب بَرِ ما مست که آورد ترا
وز پرده بدین دست که آورد ترا
نزدیکِ کسی که بی تو بر آتش بود
چون باد نمیجست که آورد ترا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از حالتی مستی و سرخوشی صحبت می‌کند که به واسطهٔ آمدن معشوق به وجود آمده است. او به وضوح احساس می‌کند که حضور معشوق چقدر روحش را شاداب کرده و در مقایسه با حالتی که بدون او در آتش حسرت می‌سوزد، به روشنی تصویر می‌کند که چطور آن روحیهٔ خوشایند و نشاط‌آور معشوق، مانند بادی خنک و مطبوع، بر او تاثیر گذاشته است.