شمارهٔ ۳۴ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوش آمد و گفت: هیچ آزرمت نیست
در عشق دمِ سرد و دلِ گرمت نیست
گفتم: «برهان مرا ز من، ای همه تو!»
گفتا که کیی تو، خویش را شرمت نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شخصی در این شعر می‌گوید: "دوش کسی آمد و گفت که نگران نیستی، در عشق هم نه حرارت داری و نه سردی. من گفتم تو دلیل و برهان من هستی، اما او پاسخ داد که تو کیستی که از خود خجالت بکشی." در واقع، در این گفت‌وگو بر سر عشق و هویت فردی بحث می‌شود.