نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دوش آمد و گفت: اگر چه کم می‌آیم

پیش از دو جهان به یک قدم می‌آیم

از ما نتوان گریخت از خود بگریز

کآنجا که روی با تو به هم می‌آیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که حتی اگر در دیدارها کم می‌آید، اما در حقیقت همیشه در قلبش حضور دارد. او می‌گوید که فرار از خودمان ممکن نیست و در نهایت ما با خودمان ملاقات خواهیم کرد.