شمارهٔ ۱ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون روی تو در همه جهان روی کراست
بی روی تو یک مو سرِ جان روی کراست
خورشید ز خجلتِ رخت پشت بداد
میگشت به پهلو که چُنان روی کراست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات درباره زیبایی و جذابیت خاص چهره معشوق صحبت می‌کنند. شاعر می‌گوید که در تمام دنیا چهره‌ای به زیبايي معشوق وجود ندارد و بدون او زندگی معنا ندارد. همچنین اشاره می‌کند که خورشید به خاطر زیبایی معشوق از خجالت پشت می‌کشد و به پهلو می‌چرخد، چون نمی‌تواند با چنین زیبایی رقابت کند.