شمارهٔ ۲ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بی موی تونیست موی کس موئی راست
بی روی تو روی دگران روی و ریاست
بی موی تو ای موی میان موی که دید
بی روی تو در روی زمین روی کراست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان اهمیت و زیبایی وجود معشوق میپردازد. شاعر میگوید که بدون موی معشوق، موی هیچ کس اهمیت ندارد و بدون روی او، دیگران نیز زیبا به نظر نمیرسند. در واقع، زیبایی و جذابیت دنیا به وجود معشوق وابسته است و اوست که زیبایی را معنا میدهد.