شمارهٔ ۱۶ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر در همه عمر آرزوئیم بوَد
از وصلِ تو قدرِ سرِ موئیم بوَد
بی روی تو بر روی ازان میگریم
تا پیشِ تو بو که آب روئیم بوَد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر بیانگر آرزوی عمیق فرد برای وصال محبوب است. شاعر می‌گوید که در تمام عمرش تنها آرزوی او وصال معشوق بوده است و حتی یک مو از سرش نیز به این وصال می‌ارزد. او به خاطر دوری از محبوبش گریه می‌کند و با حسرت به یاد او می‌افتد.