شمارهٔ ۲۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی چهره محبوبی اشاره می‌کند که مانند خورشید می‌درخشد و زیبایی‌های جهان را تحت‌الشعاع قرار داده است. شاعر از اینکه زیبایی محبوب سبب رشک‌ورزی دیگران شده، سخن می‌گوید و در نهایت به این نکته می‌رسد که با وجود تمام زیبایی‌ها، هرکسی به نوعی از کمالات خود می‌کاهد و بخشی از آن را فدای عشق و زیبایی می‌کند.