شمارهٔ ۲۴ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
لعلت که بلای دل و دین آید هم
گه چون گل و گه چو انگبین آید هم
گر خوبی ماهِ آسمان بسیارست
پیشِ رخِ تو فرا زمین آید هم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذبه محبوبش اشاره می‌کند، که هم می‌تواند دل را به شوری بیندازد و هم آرامش بخشد. او می‌گوید که اگر چه زیبایی‌های آسمان بسیارند، اما زیبایی محبوبش فراتر از هر زیبایی است و در مقابل چهره‌اش، دیگر زیبایی‌ها رنگ می‌بازند.