نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۲ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بی لعلِ لبش شکرستان میچکنم

بی ماهِ رخش زحمتِ جان میچکنم

گویند: «جهان بر رخِ او باید دید»

گر پیش آید رخش جهان میچکنم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند. او با دل‌باختگی می‌گوید که بدون لب‌های شیرین و چهره‌ی دلربای معشوق، زندگی‌اش سخت و دشوار است. در آخر نیز تأکید می‌کند که برای دیدن زیبایی‌های جهان، فقط با وجود معشوق می‌توان به لذتی دست یافت که ارزشمند است.