نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بگشاده رخ و بسته قبا میآید

سرمست به بازار چرا میآید

میآید و در پوست چو گل میخندد

آری چه توان کرد مرا میآید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به توصیف فردی می‌پردازند که با چهره‌ای باز و لباس بسته وارد بازار می‌شود. او خوشحال و سرمست به نظر می‌رسد و در حال لبخند زدن است. شاعر به این حالت معنادار او اشاره کرده و می‌گوید که نمی‌تواند در برابر این جمال و سرمستی‌اش کاری از پیش ببرد.