نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۹ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود

بس پرده نشین که زود گمراه شود

ور چاهِ زنخدانت ببیند بیژن

دانم که بدان رسن فراچاه شود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی و فریبندگی ماه اشاره می‌کند و هشدار می‌دهد که بسیاری از کسانی که به این زیبایی‌ها توجه می‌کنند، به سرعت گمراه می‌شوند. همچنین اگر بیژن، چاه زیبایی محبوبش را ببیند، احتمالاً به سوی آن چاه می‌رود و گرفتار می‌شود. به عبارت دیگر، زیبایی‌ها می‌توانند انسان را به خطر بیندازند و او را به مسیری ناخواسته بکشند.