شمارهٔ ۱۱ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلفِ تو به هم در اوفتاده عجب است
گه سرکش و گاه سر نهاده عجب است
جانا! مژهٔ من است در آب مدام
تیرِ مژهٔ تو آب داده عجب است!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به زیبایی زلف معشوق اشاره می‌کند که گاه درهم و گاه آرام است. او همچنین به تأثیر چشمان معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که چشم معشوق به حدی جذاب است که مثل تیر در آب اثر می‌گذارد. این ابیات حاکی از عشق و زیبایی معشوقه هستند.