نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا ابروی طاقِ تو کماندار افتاد

تیرِ مژه جفتِ او سزاوار افتاد

در من نگر و گره بر ابروی مزن

کز ابرویت گره برین کار افتاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی ابرو و مژه معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که ابروهای معشوق مانند کمان به نظر می‌رسند و مژه‌های او مانند تیرهایی هستند که بر دل عاشق اثر می‌گذارند. همچنین شاعر از معشوق می‌خواهد که در او ننگرد و ابروهایش را نبرند، زیرا همین ابروها باعث گره‌خوردن و مشکلات عاشقانه در زندگی او شده‌اند.