شمارهٔ ۷ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا ابروی طاقِ تو کماندار افتاد
تیرِ مژه جفتِ او سزاوار افتاد
در من نگر و گره بر ابروی مزن
کز ابرویت گره برین کار افتاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی ابرو و مژه معشوق اشاره میکند. او میگوید که ابروهای معشوق مانند کمان به نظر میرسند و مژههای او مانند تیرهایی هستند که بر دل عاشق اثر میگذارند. همچنین شاعر از معشوق میخواهد که در او ننگرد و ابروهایش را نبرند، زیرا همین ابروها باعث گرهخوردن و مشکلات عاشقانه در زندگی او شدهاند.