شمارهٔ ۱۴ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر عفو کنی به لطف جرمی که مراست
آسان ز سرِ وجود برخواهم خاست
با قدّ تو راست است هر چیز که هست
با ابرویت هیچ نمیآید راست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر از معشوق می‌خواهد که اگر بخواهد از خطاهای او بگذرد، او با کمال راحتی و آرامش می‌تواند دوباره به زندگی ادامه دهد. او تأکید می‌کند که تمام زیبایی‌ها و درست‌بودن‌ها به قامت و ابروی معشوق وابسته است و بدون او هیچ چیز درست نمی‌شود.