شمارهٔ ۱۳ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از زلفِ شکن بر شکنت میترسم
وز نرگسِ مستِ پرفنت میترسم
من میخواهم که راه گیرم در پیش
از غمزهٔ چشمِ رهزنت میترسم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از جذابیت و زیبایی معشوق میگوید و ابراز نگرانی میکند که از زلفها و نرگس مست او آسیب ببیند. او همچنین میخواهد راهی را انتخاب کند، اما از نیش و فریبهای چشمان معشوق هراسان است.