شمارهٔ ۱۶ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خطّت دام است و خالت او را دانه است
با دانهٔ تو مرغِ دلم همخانه است
بیمارستانِ چشمِ‌بیمارِ ترا
در زلفِ چو زنجیرِ تو بس دیوانه است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد. شاعر از جذابیت ظاهری محبوبش صحبت می‌کند و به تصویری از دل‌باختگی و دیوانگی ناشی از عشق اشاره می‌کند. او همچنین احساس می‌کند که حالتی از ارتباط عمیق بین خود و محبوبش وجود دارد که به مانند پرنده‌ای در قفس (دل) او را اسیر کرده است. زلف محبوب به زنجیری تشبیه شده که دیوانگی شاعر را به تصویر می‌کشد.