شمارهٔ ۱۲ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشمِ خوشِ تو که مذهبِ عبهر داشت
بس شور که هر مژهٔ او در سر داشت
تیر و مژهات گرچه به هم میمانست
اما مژهٔ تو مزهٔ دیگر داشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت چشم و مژه‌های محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که چشم‌های محبوبش به قدری زیبا هستند که حتی مژه‌هایش شور و حال خاصی دارند. هرچند که تیر و مژه‌های دیگران با هم ترکیب می‌شوند، اما مژه‌های محبوبش طعمی متفاوت و منحصر به فرد دارند.