نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دایم گهر وصل تو میجویم باز

وز هجر تو رخ به اشک میشویم باز

تا نرگسِ مستِ نیم خوابت دیدم

هم مستم و هم ز خواب میگویم باز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به جستجوی پیوسته برای وصال محبوبش اشاره می‌کند و از درد فراق او سخن می‌گوید. او حتی در خواب هم به زیبایی‌های محبوبش فکر می‌کند و این احساسات باعث می‌شود که دوباره به حالت مستی و شوق برگردد. به طور کلی، شعر حالت عاطفی عمیق و حسرت را در ارتباط با عشق و جدایی منتقل می‌کند.