نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از زلفِ تو دل چو در عقابین افتاد

نقدش همه از نرگس تو عین افتاد

و آخر حجر الاسودِ خالت چو بدید

از ابرویت به قاب قوسین افتاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جاذبه معشوق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که دلش به خاطر زلف‌های معشوقش گرفتار شده و زیبایی او به قدری جذاب است که حتی سنگ سیاه کعبه (حجر الاسود) نیز تحت تأثیر ابروهای او قرار می‌گیرد. در واقع، معشوق به قدری زیباست که همه چیز را مجذوب خود می‌کند.