شمارهٔ ۳ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشمِ سیهت که فتنهٔ آفاق است
جانم ز میان جان بدو مشتاق است
و ابروی تو ریخت آب رویم بر خاک
کابروی تو پیوسته به خوبی طاق است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت چشمان محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که این چشمان جذاب، باعث ایجاد فتنه و جاذبه در هستی می‌شوند. او همچنین از عشق و اشتیاقش نسبت به محبوبش سخن می‌گوید و ابروهای محبوب را به گونه‌ای توصیف می‌کند که تأثیر عمیقی بر او گذاشته و به خوبی آن را می‌ستاید.