شمارهٔ ۶ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در عشقِ تو عقل و هوش مینتوان داشت
جان مست و زبان خموش مینتوان داشت
عقلِ منِ دلسوخته را چشم رسید
کز چشمِ تو عقل گوش مینتوان داشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر بیان میکند که در عشق، عقل و دانش بیفایده هستند و تنها دل عاشق و زبان خاموش اهمیت دارند. او به چشم معشوق اشاره میکند که میتواند بر عقل دلسوختهاش تأثیر بگذارد و آن را تحت تأثیر قرار دهد. بهطور کلی، این شعر تأکید بر قدرت عشق و احساسات بر عقل دارد.