شمارهٔ ۱۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جاذبه زلف معشوق اشاره می‌کند که مانند دامن قمر است. همچنین به شباهت ماه به مشک و زیبایی آن اشاره می‌کند. در پایان نیز به زیبایی طوطی‌ای که درخت عناب را دور زده و گرد شکر را گرفته، پرداخته است. به طور کلی، این ابیات توصیف‌های زیبایی از عشق و زیبایی‌های طبیعی دارند.