نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از تیرِ غمت بسی جگر دوخته‌ای

بر مشک خطت بسی جگر سوخته‌ای

مگذار که خطّ تو ز دستم بشود

چون دست مرا بدان خط آموخته‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق و دلتنگی خود صحبت می‌کند. او به معشوقه‌اش می‌گوید که از درد فراق او، جگرش خون شده و از غم او رنج زیادی کشیده است. همچنین از او می‌خواهد که خط و نشانه‌اش را از او نگیرد، زیرا او به خاطر آن خط احساس وابستگی و عاشقانه‌ای پیدا کرده است.