شمارهٔ ۸ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از تیرِ غمت بسی جگر دوختهای
بر مشک خطت بسی جگر سوختهای
مگذار که خطّ تو ز دستم بشود
چون دست مرا بدان خط آموختهای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از عشق و دلتنگی خود صحبت میکند. او به معشوقهاش میگوید که از درد فراق او، جگرش خون شده و از غم او رنج زیادی کشیده است. همچنین از او میخواهد که خط و نشانهاش را از او نگیرد، زیرا او به خاطر آن خط احساس وابستگی و عاشقانهای پیدا کرده است.