نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بر شاخِ دل شکسته یک برگم نیست

کز بی برگی بتر ز صد مرگم نیست

بی دانه چگونه برگ باشد آخر

بی دانهٔ نارِ لبِ تو برگم نیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به احساسات عمیق و درد دل خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که همچون برگی بر درختی با دل شکسته است و این بی‌برگی از هزار مرگ سخت‌تر است. او به وجود خود در غیاب عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که بدون عشق و دانه، هیچ‌گاه نمی‌تواند برگی باشد. این شعر به خوبی تنهایی و درد جدایی را بیان می‌کند.