نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چشمت که سبق به دلربائی او راست

در خون ریزی کام روائی او راست

گر جان خواهد رواست زیرا که لبت

صد جان دهدم که جان فزائی او راست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و دلربایی یک معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که چشمان معشوق چنان جذاب و دل‌فریب است که انسانی را به خونریزی (عشق و رنج) می‌اندازد. او همچنین بیان می‌کند که اگر معشوق بخواهد، جانش را فدای لبی می‌کند که ابهت و زندگی را به او می‌بخشد. در حقیقت، شاعر همه چیز را برای جلب رضایت و زیبایی معشوق می‌گیرد.