نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

من بی سر و سامانِ تو میخواهم زیست

سرگشته و حیرانِ تو میخواهم زیست

در چاهِ زنخدانِ تو میخواهم مرد

وز چشمهٔ حیوانِ تو میخواهم زیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق سخن می‌گوید. او به وضوح بیان می‌کند که دوست دارد در بی‌نظمی و سردرگمی ناشی از عشق به معشوق زندگی کند و حتی حاضر است در چاه زیبایی و جذابیت او بمیرد. عشق او به معشوق به قدری عمیق است که زندگی را در دنیای او می‌بیند و به چشمه هستی معشوق وابسته است.