شمارهٔ ۲۹ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم که «چنان شیفتهٔ آن دهنم
کز تنگی او تنگدل و ممتحنم»
گفتا که «دهانِ تنگ من روزی تست»
سبحان اللّه چه تنگ روزی که منم!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان عشق و علاقه عمیق فرد به یک معشوق می‌پردازد. بیان کننده احساس می‌کند که از شدت شیفتگی به آن شخص، خود را در تنگنای احساسی می‌بیند. معشوق در پاسخ می‌گوید که تنگی دهان او نمادی از روزی اوست و این وضعیت، به نوعی شگفت‌آور است. درواقع، شاعر با زبانی زیبا و هنرمندانه، پیچیدگی و دشواری‌های عشق را توصیف می‌کند.