شمارهٔ ۲۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مرغی که بدید از می این دریا دُرد
عمری جان کند و ره سوی دریا بُرد
گفت: «اینهمه آب را به تنها بخورم»
یک قطره بدو رسید و در دریا مُرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر درباره مرغی است که از دریا مینوشد و درد و رنج زیادی متحمل شده است. مرغ تصمیم میگیرد که برای رفع تشنگیاش به دریا برود، اما در نهایت تنها یک قطره آب را به دست میآورد و در دریا غرق میشود. این شعر نماد ناامیدی و ناکامی در تلاش برای رسیدن به خواستههاست.