شمارهٔ ۳۱ عطار
عطار نیشابوری / باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن بحر که موجش گهر انداز آید
در سینهٔ عاشقان به صد ناز آید
یک بار درآمد و مرا بیخود کرد
این بار گمم کند اگر باز آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف یک دریا و موجهایی میپردازد که برای عاشقان زیبا و دلنشین است. شاعر با یادآوری تجربهای عاشقانه میگوید که یک بار این دریا او را بیخود کرده و اگر دوباره به سراغش بیاید، ممکن است او را کاملاً گم کند. در واقع، اشاره به اثرات عمیق عشق و جذابیتی دارد که میتواند انسان را دچار مسحور شدن کند.