نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱ عطار

عطار نیشابوری / باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن بحر که موجش گهر انداز آید

در سینهٔ عاشقان به صد ناز آید

یک بار درآمد و مرا بیخود کرد

این بار گمم کند اگر باز آید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف یک دریا و موج‌هایی می‌پردازد که برای عاشقان زیبا و دلنشین است. شاعر با یادآوری تجربه‌ای عاشقانه می‌گوید که یک بار این دریا او را بی‌خود کرده و اگر دوباره به سراغش بیاید، ممکن است او را کاملاً گم کند. در واقع، اشاره به اثرات عمیق عشق و جذابیتی دارد که می‌تواند انسان را دچار مسحور شدن کند.