شمارهٔ ۵۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به اهمیت ایمان و خودشناسی اشاره دارد. اگر کسی تشنه دریا باشد و به گوهر ایمانش باور داشته باشد، باید مانند دریا باشد و درونش گوهر را حفظ کند. همچنین، اگر تنها بر سطح آب (کف) تکیه کند، نباید خود را محدود کند و باید عمق درونش را نشان دهد. به طور کلی، پیام این بیت این است که باید به ارزش درونی خود توجه کنیم و آن را پنهان نسازیم.