شمارهٔ ۷۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بررسی حس آرامش و سکون در برابر عظمت و بی‌نهایت خداوند می‌پردازد. شاعر می‌گوید هر کسی که با سخاوت و انعام از جانب خداوند روبه‌رو شده، در دنیای بی‌پایان احساس آرامش می‌کند. حتی اگر صد قرن در مسیری به سوی او گام بردارد، هر قدمی که برمی‌دارد، همچون نخستین گام او خواهد بود، زیرا همواره در همان مسیر معنوی و الهی به سر می‌برد.