نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۶ عطار

عطار نیشابوری / باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر برخیزد ز پیش چشم تو منی

بینی تو که بر محض فنا مفتتنی

حق مستغنیست لیک چون درنگری

چون نیست جز او، از که بود مستغنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مفهوم وجود و عدم وابستگی به غیر از خدا اشاره می‌کند. اگر من (غیرخدا) از جلوی چشمانت برود، می‌فهمی که همه چیز به فنا می‌رسد و چیزی از آن باقی نمی‌ماند. خداوند مستقل و مستغنی است، اما وقتی به او نگاه می‌کنی می‌بینی که هیچ چیز دیگری جز او وجود ندارد که بتواند مستقل باشد.