شمارهٔ ۸۸ عطار
عطار نیشابوری / باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در عشق نماند عقل و تمییز که بود
کلی دل و جان بسوخت آن نیز که بود
چون پرتو آفتاب از پرده بتافت
ناپیدا شد چو ذرّه هر چیز که بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات به تأثیر عشق بر عقل و تفکر اشاره شده است. عشق به حدی قوی است که عقل و تفکیک را تحت تأثیر قرار می‌دهد و همه چیز را ذوب می‌کند. در پایان، با تشبیه نور خورشید که پرده را کنار می‌زند، بیان می‌شود که در پرتو عشق، هر آنچه که در گذشته بود، ناپدید می‌شود.