شمارهٔ ۱۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس عشق و وابستگی عمیق به محبوب اشاره دارد. شاعر از محبوب خود می‌خواهد که به او توجه کند و از خوار و خجالت او دست بردارد. او احساس می‌کند که تا زمانی که محبوب در کنارش نیست، همچنان دیوانه و دل شکسته خواهد بود. دعوت به نزدیکی و محبت دوباره در این ابیات به وضوح دیده می‌شود.