نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ عطار

عطار نیشابوری / باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا چند مرا سوخته خرمن نگری

وز دوستیت به کام دشمن نگری

تو ناقد عاشقانی و رویم زر

آخر به زکات چشم در من نگری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به احساسات عاشقانه و رنجی که از دیدن دشمنی‌ها دارد اشاره می‌کند. او از دوست خود می‌خواهد که به جای توجه به حسرت‌ها و خرابی‌ها، به عشق و نگاهش توجه کند. در واقع، او به ارزش و زیبایی عشق خود تأکید می‌کند و از دوست می‌خواهد که او را با دیدی مثبت ببیند.