شمارهٔ ۳ عطار
عطار نیشابوری / باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر خاکِ درت پای در آتش بودن
خوشتر بودم کز دگری خوش بودن
گفتی: «ستمم مکش!» خوشم میآید
از چون تو سمن بری ستم کش بودن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که بهتر است در کنار معشوق خود و تحت فشار و سختی باشم تا اینکه با کسی دیگر در راحتی زندگی کنم. او از معشوقش می‌خواهد که به او ستم نکند، زیرا حتی تحمل سختی به خاطر او برایش خوشایندتر است.