شمارهٔ ۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از محبوبش می‌خواهد که او را به خاک نگرداند و به او احترام بگذارد. او بیان می‌کند که حتی اگر محبوبش او را به خاک بیندازد، همچنان آرزوی دسترسی به زلف او را دارد. در نهایت، شاعر امیدوار است که به دور زلف محبوب بگردد و به او نزدیک باشد.