نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جانا صد ره بمُردم از حیرانی

بار دگرم زنده چه میگردانی

چون شرح دهم این همه سرگردانی

گر من بنگویم تو همه میدانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چند بیت از شعر نشان‌دهنده‌ی احوالات درونی و احساس‌های عمیق شاعر است. او از سرگردانی و حیرانی خود صحبت می‌کند و از این که بار دیگر زنده شده، می‌پرسد که چه معنا دارد. او احساس می‌کند که اگر بخواهد از دردها و سردرگمی‌هایش بگوید، معشوقش همه‌ی این‌ها را می‌داند بدون اینکه نیاز به گفتن باشد.