شمارهٔ ۱۳ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن راز که دل به دیده میگوید باز
و آن چیز که گم نکرد میجوید باز
تا کرد دلم درد ترا مرهمِ صبر
دردی دگر ازتو روی میشوید باز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده به احساسات درونی خود اشاره میکند. او میگوید که قلبش با چشمانش رازهایی را بیان میکند و همچنان به جستجوی چیزهایی میپردازد که از دست نرفتهاند. هرچند دلش با صبر به دردهای عشق رسیده، اما دوباره از وجود معشوق درد جدیدی را تجربه میکند. به طور کلی، این اشعار نشاندهنده تناقضات عشق و احساسات عمیق انسانی است.