شمارهٔ ۲۱ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا دل به غمت فرو شد و برنامد
زان روز ز دل نشان دیگر نامد
در پای تو افشاند همی هرچه که داشت
دردا که به جز دریغ با سر نامد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر از لحظه‌ای صحبت می‌کند که دلش به غم عشق پر شده و حالا حس می‌کند که دیگر هیچ چیزی جز درد و افسوس برایش باقی نمانده است. او تمام دارایی‌اش را در پای معشوق خود بریزد، اما متوجه می‌شود که نتیجه فقط دریغ و اندوه است.