شمارهٔ ۲۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و درخشش معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که گاهی مانند گوهر و گاهی با حسرت از دل می‌تابد. او معشوق را به ماه تشبیه می‌کند و از او می‌پرسد که از کدام منبع نور و زیبایی می‌درخشد.