شمارهٔ ۲۴ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانا! ز غمت این دل دیوانه بسوخت
در دام بر امّید یکی دانه بسوخت
از بس که دل خام طمع سودا پخت
در خامی و سوز همچو پروانه بسوخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی دل‌تنگی و سوختن دلی عاشق است که به خاطر غم معشوق خود می‌سوزد. او به شدت به عشق و امید وابسته شده و به خاطر طمع و آرزویی که در دل دارد همچون پروانه‌ای با شوق، در آتش عشق می‌سوزد.