شمارهٔ ۱۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به ارزش دانش و خرد در مسیر عشق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که هر چیزی که در عشق وجود دارد، به نام نیک و بد ثبت می‌شود و هستی معشوق هیچ‌گاه به پایان نمی‌رسد، چرا که هر وجودی که در او قرار می‌گیرد، به نوعی باقی می‌ماند.