نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل بی تو چو بی سلامتی برخیزد

وز نالهٔ او قیامتی برخیزد

ور با تو دمی نشستنم دست دهد

از یک یک ذرّه قامتی برخیزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساس عمیق خود از فقدان معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که دلش بدون محبوب دچار درد و رنج است و این ناله‌ها می‌تواند باعث برپا شدن قیامت شود. اگر تنها لحظه‌ای با معشوق بنشیند، از همان یک لحظه نیز شور و حیاتی تازه آغاز می‌شود.