شمارهٔ ۲۳ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر دل گویم ز غایت مشتاقی
از دست بشد باده بیار ای ساقی
ور جان گویم در ره تو فانی شد
جان فانی شد کنون تو دانی باقی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و شوق به معشوق است. شاعر از "ساقی" می‌خواهد که باده بیاورد تا این اشتیاق را تسکین دهد. او همچنین اشاره می‌کند که جانش در راه عشق فانی شده و حالا فقط معشوق است که باقی مانده است. این ابیات نشان‌دهنده ولع و فدای جان در راه عشق است.