نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جان سوخته پای بست آمد بی تو

وز دست شده به دست آمد بی تو

تا خیلِ خیال تو شبیخون آورد

بر قلبِ بسی شکست آمد بی تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از درد و اندوه جدایی سخن می‌گوید. او به حالت سوختگی و نابودی خود اشاره می‌کند که بدون وجود معشوقش به این حال درآمده است. خیال معشوق مثل حمله‌ای ناگهانی بر دل او می‌نشیند و این امر باعث شکست‌های عاطفی‌اش می‌شود. به‌طور کلی، شعر بیانگر غم و longing (دلتنگی) برای معشوق است.