شمارهٔ ۱۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مهری که ز تو در دل من بنهفته است
با تو به زبان اگر نگویم گفته است
وقت است که طاق و جفت گویم با تو
در طاق دو ابروی تو چشمت جفت است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شاعر به بیان احساس عمیق عاشقانه‌اش پرداخته است. او می‌گوید که عشق و احساسی که در دلش نسبت به معشوق دارد، به صورت ناخودآگاه در کلمات او جاری شده است. او همچنین اشاره می‌کند که اکنون زمان آن است که این احساسات را به وضوح بیان کند و زیبایی‌های چشمان و ابروهای معشوق را توصیف کند.